mandag 12. april 2010

Sikring av hus og eiendom

Nesten alle eiendommer i området er sikret med alarm. Det var også vårt hus når vi kjøpte det.
Derfor skjer det relativt få innbrudd. Men, dersom det skjer for få episoder da kan jo folk begynne å lure på om det i det hele tatt er noen vits med alarm. Det er derfor godt for businessen til alarmselskapene at det skjer noen innbrudd av og til.
Det skjedde innbrudd hos oss høsten 2008, mindre enn en uke etter at vi dro til Norge. Bare naboene og alarmselskapet visste at vi hadde dratt. Naboer, som vi ikke kjente da, har siden fortalt at alarmen hylte i en times tid. Som sagt, ett og annet innbrudd er godt for businessen.
Vi valgte å satse annerledes. Vi kjøpte en alarm selv som i tilfelle innbrudd ringte til mobiltelefon. I tillegg avtalte vi ettersyn med huset av naboens sønn, Martino. Martino har i løpet av vinteren vært i eller ved huset nesten hver dag. Han har endret innstillingene på tidsbryterene til ute- og innelys. Han har i tillegg parkert bilen hos oss og gått hjem. Porten har vært åpen i perioder, det samme har ståldøren foran ytterdøren (som har vært låst)  Blomsterkrukkene ute har han flyttet på av og til. Og en og annen gang har han fyrt i ovnen. Kort sagt, huset har sedd bebodd ut.
Selvsagt betaler vi han. Like mye som vi ellers ville betalt et alarmselskap. Men Martino har ingen fordel av at det av og til skjer innbrudd...............

1 kommentar:

  1. Er vel slik her heime og. Tryggleiksselskapa tenar på eit og anna innbrot frå tid til anna. Det skapar marknad.
    Elles hugsar eg frå ein biltur frå Brindisi til Martina Franca på restaurantbesøk. To nordmenn frå trygge Vigrest saman med ei eldfull rektordame frå Brindisi. Fotobag vart sett att i bilen. Alt var greitt, maten med eit utal av anti pasti var upåklageleg. Upåklageleg var dog ikkje reaksjonen då me kom tilbake til bilen og den eldfulle dama oppdaga kva som hadde hatt plass på golvet framfor passasjersetet. MAMMA MIA. Ho som då ikkje kunne noko som helst engelsk fekk oss i alle fall til å skjøna ein ting: Du går ikkje frå ein bil i Puglia med synlege lause gjenstandar utan at du er bortimot 150% sikker på at nokon har skaffa seg adgang til og tatt med seg det som ikkje var godt nok gøymt vekk.

    SvarSlett

Bloggarkiv

Følgere